ตอนที่ 314 ปลอบใจ

ตอนที่ 314 ปลอบใจ

โจวฉี่ไท่ไม่ได้หลับตาพักเต็มที่มาสามวันสองคืนแล้ว ลูกตาชอกแดง หนวดเคราขึ้นรกรุงรัง ตั้งแต่พบว่าเสด็จพ่อเสด็จสวรรคตที่ตำหนักเฟิ่งอี๋ เขาก็วิ่งวุ่นไปมาระหว่างโถงจื่อเฉินกับโถงมหามงคล

เขามองหีบศพ คิดว่าต่อจากนี้จะต้องพรากจากเสด็จพ่อไปชั่วนิรันดร์ดุจฟ้ากับคน ความโศกก็ผุดขึ้นจากใจ ร้องไห้จนกลั้นไม่อยู่

เหล่าขุนนางในราชสำนักก็จะลากเขาไปยังโถงจื่อเฉิน เรื่องใหญ่เรื่องเล็กเป็นกองพะเนิน ล้วนต้องขอความเห็นจากเขา ทว่าเขากลับปฏิเสธไม่ได้ ความเจ็บช้ำใจ ความเหนื่อยล้า ความอึดอัด ต่างเร่งเร้าเข้ามา จนเกือบจะผลักเขาเข้าสู่ทางตัน