กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 304 ล้างแค้นไร้หวัง
“การประหารเก้าชั่วโคตรเป็นความผิดร้ายแรง” เยี่ยนจื่อกุยส่งสายตาให้นางกำนัลคนหนึ่ง นางจึงช่วยเด็กสาวสวมเสื้อผ้าให้ “ก่อนเจ้าจะมา เจ้าไม่ได้สืบมาก่อนหรือ? ฝ่าบาททรงเป็นกษัตริย์ผู้เปี่ยมเมตตา แม้แต่ก่อกบฏก็ไม่เคยประหารเก้าชั่วโคตร การเสียกิริยาต่อหน้าฝ่าบาทเพียงเล็กน้อยของเจ้า ตัวเจ้าเองยังไม่ต้องตาย ไยต้องพูดถึงเก้าชั่วโคตรของเจ้า”
นางเดินไปนั่งข้างโจวหุย บีบฝ่ามือเขาเบา ๆ เพื่อปลอบใจเขาที่ตกใจ เหลือบมองลูกสาว แววตาของฉางอิ๋งที่มองเฉินชิงอิ่งราวกับจะพ่นไฟ ฉางเสวียนกำฝ่ามือ ยืนเงียบอยู่ข้าง ๆ แต่ดวงตากลับจับจ้องมาทางนี้ตลอด เมื่อสบตากับเยี่ยนจื่อกุยก็รีบฝืนยิ้มประจบ
พวกนางไม่รู้มาก่อนจริง ๆ ว่าเฉินชิงอิ่งจะเป็นเช่นนี้
เฉินชิงอิ่งได้ยินดังนั้นก็คลานเข่าไปถึงหน้าเยี่ยนจื่อกุย “เป็นเพราะข้าน้อยชื่นชมฝ่าบาทอย่างสุดใจ อยากเข้าวังรับใช้ฝ่าบาท ขอพระนางได้โปรดเมตตา”
ในดวงตาของนางไม่มีความทะยานอยากจะเป็นผู้อยู่เหนือคนอื่น มีเพียงความปรารถนาอย่างเดียวคือทำให้ฮองเฮาไม่พอใจเพื่อจะได้ถูกลงโทษ