ตอนที่ 302 ไม่มีถูกผิด

ตอนที่ 302 ไม่มีถูกผิด

โลกอันฉวัดเฉวียนนี้ช่างยั่วยวนสายตานัก

ผู้ใดมีฮูหยินตามมาด้วยก็ยังดี อย่างน้อยก็ยับยั้งชั่งใจไว้บ้าง ผู้ใดไม่มีฮูหยินตามมาก็เปรียบดั่งผีเสื้อบินเข้าพวงบุปผา หลงเพลิดเพลินจนลืมกลับบ้าน ไม่ว่าคนแก่ คนกลาง หรือคนหนุ่ม ล้วนไม่มีผู้ใดหลุดพ้น

ในตำหนักพักแรมกลับมีความบริสุทธิ์ดี ตันซาได้ยินข่าวซุบซิบจากข้างนอกมาก็เล่าให้เยี่ยนจื่อกุยฟังแก้เบื่อ เรื่องของบ้านคนอื่นเยี่ยนจื่อกุยฟังผ่าน ๆ ก็แล้วไป แต่เรื่องของบ้านตัวเองก็อดถามเพิ่มอีกสักสองสามคำไม่ได้

“บ้านเราล้วนได้รับการอบรมสั่งสอนกันมา คงไม่ถึงกับทำตัวเหมือนไม่เคยเห็นผู้หญิง ร้อนรนด้วยกำหนัดเจ้าค่ะ” ตันซาสีหน้าพิกล ๆ “ได้ยินว่าคุณชายน้อยจะรับนางสนม เอิกเกริกใหญ่โต แถมยังจะให้แม่สื่อมาสู่ขออย่างเป็นทางการเสียด้วย”

“รับแล้วหรือยังไม่รับเล่า” เยี่ยนจื่อกุยถาม

ตันซาส่ายศีรษะ “ยังคัดอยู่เจ้าค่ะ บอกว่าจะคัดสักคนที่ถูกใจ ตอนนี้แม่สื่อที่มีชื่อในเมืองหางโจวมาต่อคิวอยู่ที่บ้านกันหมดแล้ว”