ตอนที่ 296 รู้จักพอก็สุขเสมอ

ตอนที่ 296 รู้จักพอก็สุขเสมอ

โจวหุยไม่เคยออกจากนครหลวง

สถานที่ไกลที่สุดที่เขาไปมาตลอดชีวิตจนถึงบัดนี้คือสุสานหลวง

แต่หลังจากกำหนดการเสด็จประพาสแดนใต้และกำหนดเส้นทางกับจุดแวะพักแล้ว เขาก็จัดเตรียมอาหารพื้นเมืองและมหรสพพื้นถิ่นไว้ ทุกวันบนเรือหลวงล้วนมีของแปลกใหม่ เพื่อให้แน่ใจว่าเยี่ยนจื่อกุยจะไม่รู้สึกเบื่อหน่ายระหว่างการเดินทางอันยาวนาน

เยี่ยนจื่อกุยเคยบอกว่านางไม่เมาเรือ เพียงแต่รู้สึกว่าอยู่บนเรือทุกวันช่างน่าเบื่ออยู่บ้าง

นอกจากนี้ จิตรกรในราชสำนักยังอยู่บนเรือหลวงตลอดเวลา วาดภาพให้ฮ่องเต้กับฮองเฮาทุกวัน อ๋องคังไม่ยอมรับ “เสด็จพ่อเหตุใดจึงไม่ให้ข้าวาดเล่า”

“ไม่ได้ห้ามเจ้าไม่ให้วาดเสียหน่อย” โจวหุยหัวเราะ “ภาพที่จิตรกรวาดต้องเก็บไว้ในพระอารามหลวงบรรพชน ส่วนที่เจ้าวาดเจ้าก็เก็บเอง”