เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 294 ชีวิตดั่งละคร
ซ่งสือไม่ค่อยอยากไปบ้านเยี่ยนหนิงนัก
แต่เยี่ยนฉือเกลี้ยกล่อมนางว่า ฝ่าบาททรงทราบว่าพวกเรามีความสัมพันธ์ทางเครือญาติเช่นนี้ ระหว่างเสด็จประพาสแดนใต้จึงทรงเปิดช่องสะดวกให้เป็นพิเศษ ถึงจะเป็นเพียงการแสดง พวกเราก็ต้องแสดงละครครอบครัวปรองดองทุกสิ่งรุ่งเรืองถวายฝ่าบาทสักเรื่อง อย่างไรเสียภายหน้าก็มีโอกาสติดต่อกันไม่มาก
“เจ้าก็บอกเองว่าเยี่ยนซื่อเต้าเป็นคนรู้กาลเทศะ ทั้งคู่ยังเป็นคู่ที่เจ้าเป็นพ่อสื่อแม่สื่อให้ ก็ถือว่าให้หน้าตาพวกเขาสักหน่อยเป็นไรเล่า”
ซ่งสือกลอกตา “ข้าไปก็ได้ไม่ใช่หรือ แค่ประโยคเดียวเจ้าก็พูดยืดยาวเป็นกอง หากข้าไม่ไปจริง ๆ ดูท่าข้าก็กลับเมืองหลวงไปเลยดีกว่า มิฉะนั้นตลอดทางต้องฟังเจ้าบ่น ไหนจะเหลืออารมณ์สนุกอะไร”
นางไม่คิดจะพาคนอื่นไป จึงให้หลานซินอี๋อยู่บ้านต้อนรับ นางกับเยี่ยนฉือไปเดี๋ยวเดียวก็กลับ
เดิมทีเยี่ยนจืออวี่ต้องอยู่เมืองหลวงเพื่อเป็นเพื่อนองค์รัชทายาท แต่หลานซืออวี้คิดว่าหายากที่ขบวนเสด็จจะเสด็จประพาสแดนใต้ ช่างคึกคักงดงาม จึงต้องให้ทั้งครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตากันจึงจะดี