ตอนที่ 287 โลภ

ตอนที่ 287 โลภ

เมื่อเปิดใจพูดกันแล้ว องค์รัชทายาทก็ระบายความกังวลทั้งหมดออกมาอย่างรวดเดียว รากเหง้าที่เขาเคยละอายใจที่จะไปสื่อสารกับพระชายาองค์รัชทายาทนั้น อยู่ที่เขารู้ตัวว่าจิตใจของตนมืดมิด อยากได้ทั้งสองอย่าง โลภไม่รู้จักพอ

“อยากได้ทั้งสองอย่างก็เป็นเรื่องปกติ ธรรมชาติของมนุษย์ก็โลภเช่นนี้ อยากได้มากขึ้น เจ้าดูขุนนางคดโกงที่ผุดขึ้นไม่ขาดสายสิ พวกเขาไม่กลัวตายหรือ? ก็เพียงกลัวตายแต่ก็ยังโลภ” โจวหุยเห็นว่าความคิดเหล่านี้เป็นเรื่องปกติอย่างยิ่ง ที่องค์รัชทายาทรู้สึกละอายเพราะมีความคิดเช่นนี้ กลับแสดงว่าการอบรมสั่งสอนของเขาไม่ได้ผิดทิศทาง