กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 281 เจตนา
“เจ้าช่างเป็นน้าชายที่ดีเสียจริง” ในตำหนักเฟิ่งอี๋ เยี่ยนจื่อกุยระเบิดอารมณ์ดุจอัสนีใส่เยี่ยนซื่อเต๋อ “ระหว่างที่องค์รัชทายาทเสด็จกลับเมือง เจ้าก็ตามติดมาตลอด ตามติดแบบนี้เองหรือ ทำให้องค์รัชทายาทเก็บสนมโฉมงามกลับมาทีละคนตลอดทาง”
เยี่ยนซื่อเต๋อก้มหน้าไม่ส่งเสียง
ตามปกติแล้ว เรื่องชายหญิงรักใคร่กัน จะให้เขาในฐานะน้าชายไปบอกองค์รัชทายาทหรือว่า อย่าไปนอนกับหญิงใดเรื่อยเปื่อย แม่ของเจ้าไม่ชอบใจ
“เป็นความผิดของบ่าวเองเจ้าค่ะ” ตันซาคุกเข่าลงเอง “บ่าวพูดผิดไป ทำให้องค์รัชทายาทไม่พอพระทัย หลังจากนั้นก็ยิ่งประชดประชัน”
“เขาจะประชดอะไรกันเล่า มีใครเอาดาบจ่อคอเขาบังคับให้ไปนอนกับหญิงเรื่อยเปื่อยหรือ” เยี่ยนจื่อกุยโกรธ
“องค์รัชทายาททรงเติบโตแล้ว พระองค์มีความต้องการก็เป็นเรื่องปกติ อีกทั้งองค์รัชทายาทก็ไม่ถึงกับนอนกับใครไม่เลือก ส่วนมากพระองค์ยังทรงปฏิเสธไป มิฉะนั้นคนที่เข้าวังวันนี้คงมากกว่านี้ไม่น้อย” เยี่ยนซื่อเต๋อครุ่นคิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า สุดท้ายก็ตัดสินใจเตือนพี่สาว “พระนางเคยตรัสว่า คนเราทั้งชีวิตบังคับผู้อื่นไม่ได้ บังคับได้แต่ตัวเอง”
เจ้าบังคับให้สามีของเจ้าดีกับเจ้าเพียงคนเดียวตลอดชีวิตได้ก็พอแล้ว ต่อลูกชายก็ไม่จำเป็นต้องเข้มงวดขนาดนี้