ตอนที่ 268 พูดเป็นหรือไม่

ตอนที่ 268 พูดเป็นหรือไม่

ภายในตำหนักพักแรม ไม้เขียวขจีแผ่ร่มเงา หมู่บุปผางามชูช่อออกรวมกลุ่มกันอย่างครึกครื้น

โจวหุยชอบนั่งเก้าอี้โยกใต้ซุ้มดอกไม้ที่สุด ลมอ่อนพัดมา นกร้องดอกไม้หอม ฉางอิ๋งกับฉางเสวียนเป็นเด็กซุกซน ไม่มีเวลาว่างแม้แต่นิดเดียว จับแมวแหย่หมา มีคนในวังคอยตามติดไม่ห่าง โจวหุยมองข้ามผืนน้ำ เห็นแล้วทั้งรู้สึกเกษมสำราญ ทั้งไม่รู้สึกหงุดหงิดใจเพราะเสียงเด็ก ๆ ส่งเสียงเอะอะวิ่งเล่น