กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 235 คิดไม่ตก
โจวหุยลงจากหอไปรับเยี่ยนจื่อกุยด้วยตนเอง
“พระนางเรียนท่ารำอันงดงามอ่อนช้อยนี้มาตั้งแต่เมื่อใด ช่างประทานความประหลาดใจใหญ่หลวงให้เราเสียจริง”
เยี่ยนจื่อกุยแม้หน้าหนาจะหนาสักเพียงใดก็ทนคำชมของโจวหุยไม่ไหว นางหัวเราะจนล้มลงในอ้อมแขนเขา “เป็นเพียงระบำมือง่าย ๆ ธรรมดา จะนับว่างดงามอ่อนช้อยได้อย่างไรเพคะ”
“ที่แท้ก็เป็นเพราะในสายตาคนรัก ย่อมเห็นอีกฝ่ายงดงามดั่งซีซือ” โจวหุยเพียงประหลาดใจที่นางจัดสรรเวลาแต่ละวันได้เรียบร้อยเช่นนี้ ยังมีเวลาว่างเรียนรำได้อีกหรือ