ตอนที่ 227 รุ่งเรืองก็เกื้อกูลใต้หล้า

ตอนที่ 227 รุ่งเรืองก็เกื้อกูลใต้หล้า

โจวหุยรู้ว่าเยี่ยนจื่อกุยอารมณ์ดีที่ได้ออกจากวัง

ชานเมืองหลวงไปบ่อยไม่ได้ แต่ครั้งคราวออกมารับลมที่ถนนใหญ่ในเมืองชั้นในก็พอได้ ระยะทางสั้น ทั้งไม่ต้องรบกวนผู้คนมากนัก

ห้องส่วนตัวบนอาคารสองชั้นสักห้องนั่งตามสบาย ไม่ต้องดูสิ่งใดเลย ดูเพียงผู้คนที่ไปมาบนถนน จริง ๆ แล้วเยี่ยนจื่อกุยคิดมาตลอดว่าภาพร้อยพันของตลาดนั้นน่าสนใจนัก ยามว่างที่ด่านเจียหลานนางก็เที่ยวเตร่ไปทั่วเช่นกัน

กลับมาเมืองหลวงกลับมีโอกาสไม่มาก สาเหตุหลักคือเข้าวังตั้งแต่แรก โจวหุยคุยเล่นกับนาง “ตอนนั้นเหตุใดจึงคิดจะเข้าวังเล่า”