กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 209 ไม่มีครั้งหน้า
ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะอิทธิพลของผู้ใด
อย่างไรก็ตาม เยี่ยนจื่อกุยไม่ต้องนอนนิ่งเป็นเตียงให้ลูกชายคนเล็กอีกต่อไป นอกจากแม่นมแล้ว เด็กน้อยก็สามารถนอนเปลโยกได้
เยี่ยนจื่อกุยกินข้าวอย่างจริงจัง ทำตามคำสั่งของหมอ นางยังสาวและพื้นฐานร่างกายก็ดี เพียงพักฟื้นสามถึงห้าวัน สีหน้าก็ดีขึ้นมากแล้ว
การเล่าเรียนของซานจวินถูกพักไว้ชั่วคราว เขาอยากติดอยู่กับเยี่ยนจื่อกุย เยี่ยนจื่อกุยก็กอดเขาไว้และเล่าเรียนหนังสือให้ฟัง ไม่ได้เล่ามากนัก ส่วนใหญ่ยังคงมองเขาเล่น
ซานจวินทำตัวห่าง ๆ ต่อน้องชายอย่างหวาด ๆ
ไม่กล้าแตะต้องและไม่กล้ามอง
เขาซุกอยู่ในอ้อมแขนเสด็จแม่ “เสด็จแม่อย่าตาย ข้าไม่เอาน้องชายแล้ว”
“เสด็จแม่ไม่ตายหรอก” เยี่ยนจื่อกุยยิ้มขำพลางลูบท้ายทอยเขา “แล้วตอนนี้น้องชายคลอดออกมาแล้วจะทำอย่างไร? จะยัดกลับเข้าไปก็ไม่ได้แล้ว”
ซานจวินเงียบไป