กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 187 กลับไปร้องไห้ที่ตระกูลเถิด
โจวซื่อฮวนตะโกนออกมา บรรยากาศพลันเงียบลงในชั่วพริบตา
โจวหุยกลั้นโทสะหมุนตัวไปหาที่นั่งลง คิ้วขมวดแน่น
เยี่ยนจื่อกุยออกมาประสานความว่า “จะอย่างไรได้ ฝ่าบาทย่อมเข้าข้างคนของตนเองอยู่แล้ว”
“เจ้าไม่รู้หรอก ท่านโหวอู่ผิงทั้งคุกเข่าขอบพระทัยในพระมหากรุณาธิคุณที่เสด็จพ่อพระราชทานสมรส ทั้งไล่เล่าความเกินเลยของนาง นี่มิใช่หรือว่าการทนนางได้ก็เท่ากับภักดี เสด็จอาก็พูดอะไรไม่ได้ ได้แต่บอกให้เขาอดทนมากขึ้น ท่านหญิงถูกไทเฮาตามใจจนเคยตัว แต่นางมิใช่คนเลว สั่งสอนดี ๆ ก็เข้าใจได้” โจวหุยระบายความในใจกับเยี่ยนจื่อกุย
“แม้แต่ผู้เสียหายยังไม่พูดอะไร เจ้ายังจะหย่าด้วยความยินยอมอีกหรือ” โจวหุยมองโจวซื่อฮวนด้วยความโกรธ “หากเจ้าสร้างชื่อให้ครอบครัวเสียบ้าง เขากับเจ้ากรมราชสกุลจะต้องมานั่งฟังคนเขาติเตียนเช่นนี้หรือ”
“ในเมื่อข้าเลวถึงเพียงนี้ พอข้าพูดว่าจะหย่าด้วยความยินยอม พวกเขาก็ควรจุดประทัดส่งข้าออกจากประตูเสียสิ ตอนนี้จะมาเสแสร้งทำทีไปทำไม” โจวซื่อฮวนไม่ยอมจำนน