เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 182 ความรู้สึกล้วนๆ
เยี่ยนจื่อกุยรีบรุดมาถึงโถงถวายวสันต์ แต่กลับไม่อยากเข้าไปอีก เมื่อได้พบฝ่าบาทแล้วจะพูดอะไรดี เลือกคนก็เป็นเขาเลือกเอง สถานที่ก็เป็นเขาเองที่อยากมา
จะถามเขาตรง ๆ ว่าเปลี่ยนใจแล้วหรือไม่
นางยืนเหม่ออยู่หน้าประตูโถงถวายวสันต์ จนกระทั่งโจวหุยเดินออกมาและหยุดยืนตรงหน้านาง “เหตุใดจึงแต่งกายเช่นนี้ออกมา”
เยี่ยนจื่อกุยเม้มปาก เรื่องที่คิดเต็มอกกลับพูดออกมาไม่ได้ “นี่คือราคาของการเป็นฮองเฮาหรือ”
“ต่อไปเมื่อฝ่าบาทไปอยู่ข้างสตรีอื่น ข้าจะหึงหวงไม่ได้ เสียใจไม่ได้ และโกรธก็ไม่ได้”
“หากวันนี้ข้าไม่มา พรุ่งนี้ข้าก็ต้องถือตราหงส์ไปประทับลงบนบันทึกการถวายตัวที่ฝ่าบาทเสด็จร่วมอภิรมย์กับผู้อื่นหรือ”
น้ำเสียงของนางฝาดเฝื่อน แววตาเศร้าหมอง ราวกับว่าหากโจวหุยรับคำสักคำ นางก็จะหลั่งน้ำตา