กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 170 ลมฝนใกล้มา
ฮูหยินไฉเข้าวังมาบอกไช่หมิงจู ให้อดทนอีกสักระยะ อย่าเพิ่งเกิดเรื่องขัดแย้งกับเยี่ยนจื่อกุยชั่วคราว อดทนผ่านไปได้ก็จะมีวันดี ๆ
“เว้นแต่นางจะตาย มิฉะนั้นข้าจะมีวันดี ๆ ได้อย่างไร” ไช่หมิงจูเอ่ยอย่างหมดอาลัย
“คนเราย่อมต้องตายสักวัน” ฮูหยินไฉเอ่ยขึ้นอย่างไม่เข้าใจนัก “เจ้ามีชีวิตอยู่ยืนกว่านาง นั่นก็คือชัยชนะของเจ้า”
โจวหยวนไจ้เรียกหลินจงเจ๋อกลับมารับราชการ แต่ไม่ได้กลับคืนตำแหน่งเดิม ให้เป็นเพียงบัณฑิตในสำนักหานหลิน แล้วเรียกเจียงเวิงหมิงซึ่งกราบทูลลาออกยามชรากลับเข้าสู่ราชสำนักเป็นอัครเสนาบดีฝ่ายขวา ท่านผู้เฒ่าเป็นครูคนแรกขององค์รัชทายาท อายุเจ็ดสิบกว่าปีแล้ว เวลาเข้าว่าราชการและเลิกว่าราชการต้องมีคนประคอง เกรงว่าจะลื่นล้ม
ฝ่าบาทมีรับสั่งให้องค์รัชทายาทสำเร็จราชการแทนอีกครั้ง