กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 156 ต้นตระกูลมีชีวิต
โจวหุยได้ยินว่าสตรีเกาเซี่ยงก็มีปฏิกิริยาแรกคือปฏิเสธ แต่เขากล่าวอย่างอ้อมค้อม การที่แคว้นเล็กถวายของย่อมถวายแด่เสด็จพ่อ
“ได้ยินว่าสตรีผู้นั้นเพิ่งฉลองวันเกิด 16 ปี ราวกับดอกตูม ในเมื่อสองแคว้นเจริญไมตรีต่อกัน เราก็ไม่อาจทำให้สนมโฉมงามต้องเสียโอกาส ให้นางไปอยู่ตำหนักบูรพาก็นับเป็นเรื่องน่ายกย่อง”
โจวหุยกล่าวว่าร่างกายตนไม่ดี ไม่มีวาสนารับสนมโฉมงามจริง ๆ สู้มอบให้พี่ใหญ่หรืออ๋องเฉิน ทั้งล้วนเป็นลูกชายของเสด็จพ่อ ย่อมแสดงถึงความตั้งใจปรารถนาดีของเสด็จพ่อ
“เป็นเจ้าที่ไม่มีวาสนารับ หรือว่าเยี่ยนจื่อกุยอิจฉาและไม่อาจรับผู้อื่นได้” โจวหยวนไจ้ยิ้มอย่างมีความนัย
โจวหุยกล่าวว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนาง