กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 118 องค์ชายน้อย
เยี่ยนจื่อกุยน้ำคร่ำแตกในคืนวันที่เจ็ดเดือนสิบสอง
นางไม่รู้สึกตัว
ซ่านเหลี่ยนผู้เข้าเวรกลางคืนพบว่าที่นอนเปียกชื้นอีกขณะจัดผ้าห่มให้นาง ตอนแรกคิดว่าปัสสาวะเล็ด จึงออกไปหาคนหวังจะเปลี่ยนผ้าปูที่นอนและผ้าห่มโดยไม่ให้เยี่ยนจื่อกุยรู้ตัว
แต่แม่นมอาวุโสที่กำลังงีบหลับพอได้ยินก็สะดุ้งเฮือก รีบเข้าไปในโถงทันทีแล้วพินิจพิเคราะห์อย่างละเอียด
“เหลียงตี้น้ำคร่ำแตกแล้ว นี่จะคลอดแล้ว” แม่นมอาวุโสร้องอุทาน พลางให้ซ่านเหลี่ยนไปตามหมอหลวง พลางเขย่าเยี่ยนจื่อกุย “เหลียงตี้ตื่นเถิด”
เมื่อเยี่ยนจื่อกุยรู้สึกตัวก็รู้สึกถึงอาการปวดแปลบใต้ร่าง “ข้านี่จะคลอดแล้วหรือ”