กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 113 เยี่ยมเยียน
ตำหนักบูรพามีข่าวดี ทุกที่ต้องถวายฎีกาแสดงความยินดีและส่งของขวัญ
ผู้ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดต้องมาอวยพรที่ตำหนักบูรพาด้วยตนเอง
องค์หญิงใหญ่พาลูกสะใภ้ไปยังตำหนักบูรพา พระชายาองค์รัชทายาทลุกขึ้นต้อนรับ “เด็กดี” องค์หญิงใหญ่ตบหลังมือนางเบา ๆ “เจ้าเป็นคนมีวาสนา”
“ตำหนักบูรพาไร้ทายาท สิ่งแรกที่กระทบก็คือแรงกดดันของเจ้า ตอนนี้แรงกดดันได้ควันจางเมฆสลายแล้ว เจ้าเพียงรอเป็นท่านแม่ก็พอ”
ไช่หมิงจูยิ้มปลอมแล้วพยักหน้า
เมื่อสบตากับหูไฉ่จูแล้วสายตาก็ลดต่ำลง ท้องของหูไฉ่จูใหญ่ได้ห้าเดือนแล้ว คนที่แต่งงานในช่วงเวลาไล่เลี่ยกันอย่างพวกนางก็มีลูกในเวลาไล่เลี่ยกัน คิดได้ว่าพวกเด็กที่มีอายุไล่เลี่ยกันจะโตมาด้วยกัน ย่อมสนิทสนมคุ้นเคยกว่าคนอื่น
“เจ้าก็อย่าร้อนใจ เด็กเป็นเรื่องวาสนา ไม่ใช่ว่าไม่มา เพียงแต่ยังไม่ถึงเวลา” องค์หญิงใหญ่ปลอบนาง
“ข้าไม่ร้อนใจ” ไช่หมิงจูยิ้มกล่าว “เด็กของเยี่ยนเหลียงตี้ก็คือเด็กของข้า”