เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 103 ตัวละครใหม่
การเดินทางกลับเมืองหลวงจากโจวเฉาครั้งนี้ใช้เวลาสั้นลงมาก ออกเดินทางถึงวันที่แปดตอนเที่ยงวันก็มาถึงเมืองหลวงแล้ว
ซ่งสือสั่งให้อ้อมไปอีกรอบเป็นพิเศษ ปล่อยเด็กสามคนของเรือนรองไว้หน้าประตูบ้านพวกเขา ประหยัดแรงในการไปรับไปส่ง
ความหมายที่แท้จริงคือขี้เกียจข้องแวะกับพวกเขาอีก
เยี่ยนเจินอิงเดินไปข้างรถม้าของซ่งสือ มือจับกรอบหน้าต่าง “ป้าสะใภ้จะไม่ยอมให้อภัยข้าแล้วจริง ๆ หรือ”
“ข้าอายุน้อย โง่เขลา พอเจอเรื่องก็ตื่นตระหนก ไม่มีระเบียบแบบแผน ข้าทำผิดก็จริง แต่ข้าก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย” เยี่ยนเจินอิงสะอื้นเบา ๆ “ข้าตั้งแต่เล็กก็ไม่มีแม่แท้ เติบโตอยู่ข้างกายท่าน ในใจจึงมองท่านเป็นแม่แท้ จึงคิดว่าท่านจะอภัยและเข้าใจความผิดของข้าเหมือนแม่”
“ท่านน่าจะรู้ดีที่สุดว่าข้าเป็นคนไม่มีทางเลือก”
ซ่งสือมองนาง “เจ้าไม่ใช่ไม่มีทางเลือก เพียงแต่ทางเลือกทั้งหมดเจ้าใช้กับข้า”