กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 100 สร้างกระท่อมไว้ทุกข์
หลังฝังศพท่านพ่อท่านแม่แล้ว
เยี่ยนฉือตัดสินใจทำตามธรรมเนียมโบราณ สร้างกระท่อมไว้ทุกข์ เขาให้คนช่วยกันสร้างกระท่อมมุงหญ้าหลังหนึ่งในสุสาน พอให้คนนอน นั่ง และยืนได้ เขาจะนอนเสื่อฟาง หนุนศีรษะด้วยก้อนดิน กินอาหารเย็นและไว้ทุกข์
คนอื่น ๆ เกลี้ยกล่อมเขา “บัดนี้เป็นเหมันต์หนาวเหน็บเดือนสิบสอง เจ้านอนกระท่อมมุงหญ้า กลางดึกหนาวตายไปก็ไม่มีใครรู้”
“ความกตัญญูของเจ้า ทุกคนล้วนรู้ดี อยู่ให้ดี ทำให้ตระกูลรุ่งเรือง ก็คือการแสดงความกตัญญูต่อท่านพ่อท่านแม่ หากเจ้าทำตัวเองจนป่วย หรือถึงแก่ชีวิต นั่นคือความอกตัญญูอย่างใหญ่หลวง”
เยี่ยนฉือกล่าวว่า ชีวิตนี้เขาได้แสดงความกตัญญูต่อท่านพ่อท่านแม่เพียงเวลาอันสั้นนัก หากไม่ทำอะไรสักอย่าง ในใจเขาย่อมไม่สงบ
เขาจึงนอนในสุสาน นอนตรงหน้าหลุมศพของท่านพ่อท่านแม่ เพื่อให้ใจสงบ
คนอื่นเห็นเขาใจแน่วแน่แล้ว จึงเกลี้ยกล่อมอีก อย่างน้อยรอให้พ้นเหมันต์เข้าฤดูใบไม้ผลิก่อนแล้วค่อยมา เวลานี้นอนกระท่อมมุงหญ้าช่างทรมานนัก
เยี่ยนฉือย้อนถามว่า การแสดงความกตัญญูยังต้องจู้จี้เลือกเวลาเช่นนั้นหรือ?