ตอนที่ 60 คนโง่

ตอนที่ 60 คนโง่

โม่ฮวนก้มหน้าร้องไห้สะอึกสะอื้น ในใจร่ำร้องว่าแย่แล้ว นางไม่ได้ติดต่อกับเยี่ยนอันปังเสียนาน จนลืมไปว่าเขาไม่กินวิธีนี้

แต่บัดนี้ตกอยู่ในสถานการณ์ขี่เสือลงยากเสียแล้ว

นางมองเยี่ยนเจินอิง “เจ้าบอกคุณชายสามว่าอย่างไรกันแน่ ถึงทำให้คุณชายสามไปถ่ายทอดคำพูดกลายเป็นเช่นนี้ เจ้ารีบไปอธิบายกับท่านปู่ของเจ้าเถิด เจ้าไม่ใช่เด็กชั่วที่ต้องแย่งชิงความโปรดปรานกับพี่น้องสักหน่อย เจ้าอยากให้ท่านปู่ตีเจ้าจนตายจริง ๆ หรือ?”

เยี่ยนเจินอิงใช้ชีวิตอยู่ในซอกมุมแคบ ๆ มาหลายปี มีสติปัญญาในการเอาตัวรอดของตนเอง แต่พูดให้ถึงที่สุดแล้ว นางเป็นเพียงเด็กสาวที่ยังไม่ครบ 15 ปี ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ นางคิดหาทางอื่นไม่ออกจริง ๆ ได้แต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น

ที่นางให้สาวใช้ไปบอกเยี่ยนซื่อเต๋อนั้น ก็เพียงอยากให้เขาไปพูดดี ๆ ต่อหน้าซ่งสือ หรือไม่ก็ไปหาเยี่ยนจื่อกุย ใครจะรู้ว่าเขาจะก่อเรื่องใหญ่โตถึงเพียงนี้

นางถูกคนของโม่ฮวนดึงลงจากเตียง ยังไม่ได้แต่งหน้าและทำผม เพียงคลุมเสื้อนอกไว้อย่างง่าย ๆ บัดนี้คุกเข่าอยู่กับพื้น ร้องไห้จนพูดไม่ออก ดูน่าสงสารยิ่งนัก

ในแววตาของเยี่ยนฉือเผยความเวทนาไม่อาจทนดู

เจียงไฉ่หนี่ว์ส่งสายตาไปทางข้าง ๆ หญิงรับใช้สูงวัยผู้หนึ่งก้าวออกไปประคองเยี่ยนเจินอิงให้ลุกขึ้น

โม่ฮวนรีบสะกิดเยี่ยนหนิง ให้เยี่ยนหนิงประคองนางลุกขึ้น หากคุกเข่าอยู่เช่นนี้ต่อไป เข่าของนางคงทนไม่ไหว