กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 56 เครื่องหน้าดอกท้อ
แม้การเลี้ยงรับรองแขกจะต้องสิ้นเปลืองเวลาร่วมครึ่งคันวัน เจียงไฉ่หนี่ว์ก็ไม่ละเลยเรื่องการแต่งตัวให้เยี่ยนจื่อกุย
พ่อค้าเป็นกลุ่ม ๆ หอบสินค้าและสมุดภาพเข้าไปในจวนเยี่ยน อ้างว่ามาจัดหาเสื้อผ้าให้เหล่าหลานสาว ที่เหลือล้วนเป็นตัวประกอบ หลัก ๆ ก็เพื่อเยี่ยนจื่อกุย
เยี่ยนจื่อจินกับเยี่ยนจื่อเพ่ยได้สร้อยคอวงและกำไลข้อมือทองบริสุทธิ์เป็นครั้งแรก ทั้งยังได้ผ้าดีมาหลายพับ หลังจากนั้นก็ไม่ไปเรือนอวี้หลีเป็นพิเศษ เพราะพี่หญิงใหญ่ต้องเตรียมชุดพิธีปักปิ่น พวกนางจึงไม่มาก่อความวุ่นวาย
เยี่ยนเจินอิงมาเพียงครั้งเดียวก็ไม่อยากไปอีก
แต่ทว่า พอเหราเสวี่ยได้ยินว่าภรรยาเถ้าแก่จากที่โน่นที่นี่มาถึงจวน นางก็สั่งให้เยี่ยนเจินอิงรีบไปเรือนอวี้หลีทันที
เจียงไฉ่หนี่ว์จัดซื้อของให้เยี่ยนจื่อกุยหลายชิ้น ก็ซื้อให้เยี่ยนเจินอิงหลายชิ้นด้วย
เยี่ยนเจินอิงเผยท่าทีว่าไม่อยากไป
เหราเสวี่ยก็เอ่ยเสียงเยาะ ๆ “นั่นก็ท่านย่าฝ่ายเอกของเจ้า เจ้ายังจะทำสูงส่งอีกหรือ”
“ข้าบอกเจ้าไว้เลย คนเราเกิดมาต่างวาสนากัน พ่อของเยี่ยนจื่อกุยเป็นขุนนางใหญ่ระดับสอง แม่ของนางตอนยกเข้าตระกูลเยี่ยนก็มีสินเดิมเจ้าสาวเต็ม ๆ 120 หาบ ทั้งยังมีท่านย่าที่รักใคร่นาง เจ้าลองคิดดูเองเถิด เจ้ามีอะไร ตอนนี้ถ้าเจ้าไม่ประจบประแจงพวกนาง หวังให้มีเศษเดนหลุดจากซอกเล็บของพวกนาง เจ้ายังจะหวังให้ผู้ใดมาจัดสินเดิมเจ้าสาวให้เจ้าเล่า หวังจากข้าไม่มีทาง”