ตอนที่ 50 องค์รัชทายาทชอบหม่อมฉันหรือไม่

ตอนที่ 50 องค์รัชทายาทชอบหม่อมฉันหรือไม่

ฤดูคิมหันต์ท้องฟ้ามืดช้า

รอจนสีส้มที่ขอบฟ้าค่อย ๆ มืดลง หลิวเฉียวเฉียวเร่งเยี่ยนจื่อกุยให้กลับไป เดี๋ยวประตูจะปิดลงกลอน

“ปิดลงกลอนแล้วจะเป็นไรไป อย่างมากก็นอนค้างคืนที่ข้าสักคืน” กัวหลิงเสียดายไม่อยากให้พวกนางจากไป

“เรื่องใดไม่เข้าใจไว้วันหลังค่อยมาใหม่” หลิวเฉียวเฉียวดึงเยี่ยนจื่อกุยให้ลุกขึ้น “ข้าวเจ้าก็กินไปไม่กี่คำ กินเสร็จล้างให้เรียบร้อยวางไว้ วันหลังค่อยมาเอา”

“แม่นมอาวุโส ข้าลาแล้วเจ้าค่ะ” เยี่ยนจื่อกุยกล่าวอย่างมีมารยาท

“เรื่องใดไม่เข้าใจก็มาอีก” กัวหลิงโบกมือ

บนทางวังยาวนั้นไม่มีผู้ใดเดินไปมาแล้ว

หลิวเฉียวเฉียวเอาแต่กังวลว่าจะไม่ทัน เยี่ยนจื่อกุยดึงนางวิ่งสุดฝีเท้า หลิวเฉียวเฉียวรู้สึกราวกับตนจะลอยขึ้นเหมือนว่าว

กลับถึงกรมฝ่ายใน คนปิดประตูยังคุยกันอยู่ เห็นพวกนางก็หัวเราะกล่าวว่า “ฤดูคิมหันต์กลับมาช้าสักหน่อยก็ไม่เป็นไร หน้าหนาวขี้เกียจลุก หน้าร้อนนอนไม่หลับ การเปิดประตูก็แค่พูดกันคำเดียว”