กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 40 ทนทุกข์
เยี่ยนจื่อกุยมีวันออกจากวังสองวันแล้วที่นางมิได้ออกไปไหน
ซ่งสือบ่นว่า นางจงใจ
แต่ปี้อวิ๋นอธิบายว่า สองครั้งนี้นางลงจากรถม้าและตามไปด้วย หลังรถม้าแล่นจากไปนางก็กลับไปรอที่ประตูตำหนักอยู่ครู่หนึ่ง แม่นางใหญ่ไม่ได้ออกจากวังจริง ๆ
แม้แต่ประตูตำหนักก็ไม่ปรากฏตัว เพียงให้นางกำนัลน้อยมาช่วยวิ่งรับส่งแทน
“วันคืนในวังของแม่นางก็ลำบากยากเข็ญนัก”
ซ่งสือกลับตระกูลฝ่ายแม่ อยากขอร้องพี่สะใภ้ช่วยถามให้
หยางอวี้เหนียงให้นางนั่งลงอย่าร้อนใจ “วันนั้นนางต่อปากต่อคำกับกุ้ยเฟยต่อหน้าคนทั้งหลาย วันคืนหลังจากนั้นก็คาดเดาได้ แต่กุ้ยเฟยก็ไม่ถึงกับแกล้งนางอย่างเปิดเผย พวกคนใต้บังคับบัญชาที่คอยเอาตามลมย่อมมีการเบียดเบียนเล็ก ๆ น้อย ๆ ทนไปก็ทนได้ ให้นางได้เรียนรู้บทเรียนบ้าง คราวหน้าจะได้ไม่บุ่มบ่ามวู่วามเช่นนั้น”
ซ่งสือได้ยินก็ขมวดคิ้ว นั่นก็แปลว่าในวังถูกเบียดเบียนจริง ๆ