กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 36 ถือเป็นคนนอก
เดิมคิดว่าเพียงพักผ่อนครู่หนึ่ง
โจวหุยตื่นขึ้นมาหลังหลับไปสักงีบ รู้สึกทั้งร่างเบาสบาย จิตใจสดชื่นปลอดโปร่ง
พอดีฟู่หนิงเข้ามาปลุก สบตากับเขา พลันประหลาดใจเล็กน้อย “องค์รัชทายาทตื่นแล้วหรือยังมิได้บรรทมเจ้าค่ะ”
การนอนของโจวหุยไม่ค่อยดี โดยเฉพาะช่วงก่อนและหลังวันเกิด นอนไม่หลับและฝันมาก
“ตื่นแล้ว” โจวหุยหัวเราะ “และเมื่อคืนฝันสักเรื่องก็ไม่มี”
“องค์รัชทายาทเติบโตแล้ว” ฟู่หนิงก็หัวเราะ
“เยี่ยนจื่อกุยไม่ได้เฝ้ายามหรือ” โจวหุยถาม
“เมื่อวานนางออกมาบอกว่าองค์รัชทายาทบรรทมแล้วยิ้มอย่างมีความสุข คิดว่าคงเหนื่อยมาหลายวัน บ่าวจึงให้นางกลับไปนอนหลับให้สบาย” ฟู่หนิงอธิบาย “หากองค์รัชทายาทจะให้นางมาปรนนิบัติ บ่าวจะส่งคนไปเรียกเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ”
“ไม่ต้องแล้ว” โจวหุยโบกมือ “เราผู้นี้เพียงถามดู”