กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 21 ใครกินข้าวเหลือ
หลิวเฉียวเฉียวยกเปลือกตามองนาง “เงินน่ะเจ้าไม่ได้เอาไม่ใช่หรือ ยัดไว้ใต้หมอนข้าแล้วไง”
“เฮ่ย เจ้าก็ไม่ให้ข้าพาของมาฝาก สั่งให้ข้าแค่ช่วยดูให้เท่านั้น เรื่องแค่ยกมือก็ทำได้เช่นนี้ หากข้ายังจะรับเงินเจ้า จะเป็นคนเช่นไรได้” เยี่ยนจื่อกุยยิ้มพลางนั่งลงที่โต๊ะฝั่งนาง “ข้าคิดจะเล่าให้เจ้าฟังมาตลอด กลัวว่าพอนานไปข้าจะลืมเสีย”
“ข้าไม่ได้เติบโตในเมืองหลวง ชื่ออาหารและรสชาติเหล่านี้ข้าไม่คุ้นเคยเลย”
หลิวเฉียวเฉียวเงียบงัน มือยังง่วนอยู่กับงานตรงหน้า ท่าทีราวกับบอกว่า เจ้าพูดมาเถิด ข้ากำลังฟังอยู่
“ข้าไปภัตตาคารที่ใหญ่และคึกคักที่สุดในย่านนั้น สั่งรูปแบบอาหารใหม่ที่สุดของร้านเขา ไม่รู้ว่าเพราะช่วงนี้ปลาราคาถูกหรือไม่ ห้าจาน มีสี่จานเป็นปลา นึ่ง ทอด ผัด ต้ม รสชาติก็ไม่มีอะไรแปลกใหม่”
“มีซุปก้อนเนื้อจานหนึ่ง ได้กลิ่นหอมเนื้อ แต่พอเข้าปากกลับเป็นก้อนแป้ง”