กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 14 เป็นขุนนางแล้ว
เหราเสวี่ยเหนียงให้คนเฝ้าประตูชั้นใน เพื่อไม่ให้เยี่ยนจื่อกุยที่สอบไม่ผ่านแอบกลับมา นางเตรียมพร้อมที่จะไปดูเรื่องขบขันเป็นคนแรกอยู่แล้ว
เที่ยงวันก็ยังไม่กลับมา
เป็นเรื่องปกติ เหราเสวี่ยเหนียงรับใช้โม่ฮวนรับประทานอาหาร “พูดออกไปก็เป็นลูกสาวของท่านรองเสนาบดีเยี่ยน หากถูกคัดออกตั้งแต่การสอบแรก ก็ไม่ใช่หรือที่ไม่ให้หน้าตาผู้อื่น”
“ในวังมีคนฉลาดแกมโกงมาก เรื่องเพียงเท่านี้พวกเขาย่อมจัดการได้”
“บ่ายนี้เจินอิงนัดสหายน้อยมาที่เรือนเล่น ข้าออกเงินให้ห้องครัวจัดเตรียมอย่างดี เจ้าไปกำกับดูแล อย่าให้เสียหน้าของนาง” โม่ฮวนกล่าว
เหราเสวี่ยเหนียงคิดในใจเหตุใดท่านย่าจึงเป็นคนออกเงิน แต่ปากก็ยังรับคำ
โม่ฮวนเห็นสีหน้าของนางไม่ใคร่เป็นธรรมชาติ จึงกล่าว “เงินเพียงเท่านี้เจ้าก็ยังถือสาหรือ”
“เจินอิงเป็นเด็กที่เกิดจากภรรยาคนก่อน ก็มิได้ทำให้เจ้าลำบากแม้แต่น้อย นางจะอยู่ที่บ้านได้อีกนานเท่าใด พอนางได้ครอบครัวที่ดี ภายหลังคุณชายสี่และคุณชายเจ็ดก็จะมีพี่เขยที่ดีคอยช่วยเหลือ”
“ข้าไม่ได้ถือสาเจ้าค่ะ” เหราเสวี่ยเหนียงยิ้ม “ข้ามองเจินอิงเป็นลูกสาวแท้เลยเจ้าค่ะ”