กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แฟนฟิค666
บทที่ 261: หวนคืนหุบเขาน้ำเต้า
"ท่านหญิงเย่ว์เย่ว์ส่งเจ้ามาจริงๆ หรือ? เรื่องนี้เจ้าจะมาโกหกข้าไม่ได้นะ มิฉะนั้นภายหลังข้าคงอธิบายกับนางได้ยากยิ่ง" สีหน้าของหลี่ฮ่าวที่สื่อถึงความหมายว่า 'ข้าการศึกษาน้อย อย่ามาหลอกกันนะ' ทำให้เหลียนซิงถึงกับกัดฟันกรอดด้วยความคับแค้นใจ
"เจ้าจะเลือกไม่เชื่อข้าก็ได้ แต่จะไมนับถือพี่สาวหวางหรงไม่ได้กระมัง? เหตุใดไม่ลองถามพี่สาวหวางหรงด้วยตนเองเล่า?" เหลียนซิงเบือนหน้าหนี โยนภาระทั้งหมดไปให้หวางหรงผู้เงียบขรึมซึ่งนั่งอยู่ด้านข้างโดยตรง
"พี่สาวจิ้งจอก สิ่งที่เหลียนซิงพูดเป็นความจริงหรือ?" หลี่ฮ่าวทิ้งเหลียนซิงไว้เบื้องหลังทันที แล้วขยับไปนั่งข้างหวางหรง
การเคลื่อนไหวของหลี่ฮ่าวลื่นไหลเป็นธรรมชาติ จนทำให้เหลียนซิงที่อยู่ด้านข้างเดือดดาลจนควันออกหู
"สิ่งที่ประมุขเหลียนซิงกล่าวมาถูกต้องแล้ว ประมุขเย่ว์เย่ว์เป็นผู้ส่งนางมาจริงๆ อันที่จริงข้าเองก็สงสัยนักว่า เจ้าต้องการให้พวกนางมาทำอะไรที่นี่กันแน่?"
"แล้วคนที่เรียกว่าหอหมู่จือภายนอกนั่นเล่า พวกเขาเป็นใครกัน? ข้าสังเกตว่าวิทยายุทธของพวกเขาล้วนเป็นเคล็ดวิชาลับเฉพาะของหกสำนักใหญ่ ซึ่งหกสำนักใหญ่ไม่มีทางถ่ายทอดให้คนนอกอย่างแน่นอน หากข้าคาดไม่ผิด สมาชิกชื่อกระฉ่อนแห่งหอหมู่จือในยุทธภพเหล่านี้ ล้วนแต่เป็นศิษย์จากหกสำนักใหญ่ทั้งสิ้นใช่หรือไม่?" หวางหรงมองหลี่ฮ่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา