กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แฟนฟิค666
บทที่ 181 เตือนด้วยความหวังดี ข้าเป็นคนอารมณ์ไม่ค่อยดี
“อืม แกะย่างตัวนี้เย็นชืดไปหน่อย เนื้อก็เหนียวเคี้ยวยาก” หลี่ฮ่าวส่งเสียงในลำคอ
“เช่นนั้นให้ข้าสั่งให้คนย่างตัวใหม่มาให้ท่านดีหรือไม่” ฮั่วตูเอ่ยอย่างนอบน้อม
ทว่าในจังหวะที่เขาก้มตัวลง เล็บมือขวากลับดีดเบาๆ ซัดผงสีขาวละเอียดลงบนแกะย่างทั้งตัว
ขณะเดียวกัน มือซ้ายก็แอบส่งสัญญาณลับให้แก่ต๋าเอ่อร์ปาและเซียวเซียงจื่อที่อยู่ด้านหลัง
ทันทีที่ฮั่วตูส่งสัญญาณ เซียวเซียงจื่อและพวกอีกสองคน รวมทั้งเหล่าขุนพลมองโกลภายในกระโจมก็เข้าใจความหมายในทันที ต่างเตรียมตัวจะแอบลอบหลบหนีออกไป
“อะไรกัน พวกเจ้าดูจะหวาดกลัวข้ามากเลยสินะ ไม่ต้องกังวลไป ตราบใดที่พวกเจ้าเชื่อฟังและตอบคำถามของข้าแต่โดยดี ข้าย่อมไม่ฆ่าฟันผู้คนตามอำเภอใจ”
“อ้อ เตือนด้วยความหวังดี ข้าเป็นคนอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก หากใครไม่เชื่อฟัง ข้าจะทำให้ผู้นั้นต้องชดใช้อย่างสาสมทันที” หลี่ฮ่าวเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“อ๊าก...” สิ้นเสียงของหลี่ฮ่าว ขุนพลมองโกลผู้หนึ่งในชุดเกราะขนสัตว์ก็กุมขาตัวเองพลางส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างทุกข์ทรมาน
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ฮั่วตูและคนอื่นๆ ต่างพากันสูดหายใจด้วยความตื่นตระหนก