บทที่ 11: ไม่ใช่ชายไม่ใช่หญิง ตงฟางปุ๊ป้าย

บทที่ 11: ไม่ใช่ชายไม่ใช่หญิง ตงฟางปุ๊ป้าย

บทที่ 11: ไม่ใช่ชายไม่ใช่หญิง ตงฟางปุ๊ป้าย

พี่ใหญ่กล่าวได้ถูกต้องยิ่งนัก เจ้าแซ่เฟยผู้นี้ช่างน่ารังเกียจเสียจริง รู้จักแต่รังแกคนแก่ เด็ก ผู้หญิง และเด็กเล็ก ข้าดูลึกซึ้งถึงความทุเรศของคนผู้นี้เสียเหลือเกิน ช่างเป็นเศษสวะแท้ๆ

สิ้นเสียงของลี่ฮ่าว เสียงใสซื่อบริสุทธิ์ของเด็กน้อยก็ดังขึ้น

ศิษย์น้องรอง เจ้าเป็นใครกัน! อายุแค่นี้ถึงกับออกท่องยุทธภพแล้ว พ่อแม่ของเจ้ารู้เรื่องหรือเปล่า อีกอย่าง ข้าด่าไอ้พี่ชายเศษสวะผู้นี้ได้ แต่เจ้าด่าไม่ได้นะ? ลี่ฮ่าวเหลือบมองเด็กหญิงด้วยความหมั่นไส้แล้วเอ่ยขึ้น

ข้าชื่อชิวเฟยเฟย พี่ใหญ่ เหตุใดท่านถึงด่าได้แต่ข้าด่าไม่ได้เล่า? เด็กหญิงผู้นี้ทั้งซุกซนและน่ารักน่าเอ็นดูยิ่งนัก

ก็เพราะเวลาที่ข้าด่าเขา เขาทำอะไรข้าไม่ได้เนื่องจากสู้ข้าไม่ไหว หากเขาถลึงตาใส่ข้า ข้าจะฟันเขาให้ตายคาที่ ส่วนเจ้า ด้วยแขนขาเล็กจิ๋วแค่นี้ เขาจับเจ้าคว่ำแล้วตีก้นได้ง่ายๆ เลยน่ะสิ ชิวเฟยเฟย ที่แท้ก็คือเด็กน้อยคนนี้นี่เอง

ในนิยายต้นฉบับ นางปรากฏตัวออกมาได้แค่สองตอนก็ถูกเฟยบินสังหารเสียแล้ว เด็กน้อยน่ารักน่าชังเช่นนี้ ต่อstrictไปข้าต้องปกป้องนางไว้ ไม่ยอมให้ตกเป็นเหยื่อเงื้อมมือมารของใครเป็นอันขาด

โห ตีก้นคนอื่นด้วย งั้นเขาแย่ขนาดนั้นเลยหรือเพคะ? สีหน้าของชิวเฟยเฟยตอนนี้น่ารักน่าเอ็นดูเป็นที่สุด

ทว่า ในขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน อารมณ์ของตัวเอกอีกคนในสถานที่นั้นกลับไม่ได้ดีตามไปด้วย