กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
นึกขึ้นได้แล้ว……
เหตุที่เธอมาปรากฏตัวที่สนามกีฬา ก็เพื่อเชิญรุ่นพี่เย่เฉินจากภาควิชาดนตรีชั้นปีสองไปร่วมแสดงในงานฉลองครบรอบมหาวิทยาลัย
ในมือกำขวดน้ำแร่ไว้หนึ่งขวด
เจียงอี่อันลุกขึ้นอย่างลังเล บนสนามกีฬา ผลแพ้ชนะตัดสินแล้ว เสียงโห่ร้องดังเข้ามาในหู นักเรียนแถวหน้าของอัฒจันทร์พากันไปส่งน้ำให้ผู้เข้าแข่งขัน
เจียงอี่อันได้ยินเด็กสาวข้างกายพูดอย่างตื่นเต้น——
“รุ่นพี่เย่เฉินเก่งจริง ๆ อยู่ทีมไหนทีมนั้นก็ชนะ ไม่เหมือนคนภาควิชาดนตรีเลย เหมือนคนเรียนสาขากีฬา”
เพื่อนของเธอดึงเธอให้ลุกขึ้น “ไป ๆ พวกเราก็ไปส่งน้ำให้เขาเถอะ!”
เจียงอี่อันจึงไม่ก้าวต่อไปอีก เธอหยุดอยู่กับที่