กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงอี่อันไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปนานแค่ไหน แต่แขนที่เธอหนุนอยู่เริ่มปวดเมื่อยและชาไปแล้ว
การประชุมยังดำเนินต่อไป
โจวเย่าพูดเสียงเย็น “นอกจากนี้ สภานักศึกษามหาวิทยาลัย S จะส่งคณะตัวแทนมา เนื่องจากงานมีขนาดใหญ่ แต่ละฝ่ายขาดแคลนคน จึงจะส่งตัวแทนฝ่ายละหนึ่งคนมาเป็นอาสาสมัคร คอยปรับการจัดสรรอย่างคล่องตัวและช่วยเหลือฝ่ายอื่น ๆ ของสภานักศึกษาในการดำเนินงาน”
พอคำนี้ออกมา
ทันใดนั้นก็มีเจ้าหน้าที่ฝ่ายศิลปวัฒนธรรมพูดอย่างกลุ้มใจ “แต่ฝ่ายศิลปวัฒนธรรมของเราภารกิจหนักและเวลากระชั้นมาก แยกคนออกมาไม่ได้เลย”
เธอลังเลชั่วขณะ สายตามองไปที่เจียงอี่อัน
“เว้นแต่…”
พูดเพียงสองคำ แต่กลับมากความหมายกว่าคำพูดนับพันนับหมื่น