กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ต่างจากความตื่นเต้นของชิวอวี่ ไป๋อันอวี่ดูสงบนิ่งอย่างยิ่ง เขาหันไปมองอีกฝ่ายแวบหนึ่งแล้วยิ้ม “ไม่บอกนายหรอก”
ชิวอวี่ส่งเสียง ‘เอ๊ะเฮ่’ ออกมา พลางด่าคนด้วยสีหน้า
“พูดสิ นายคนนี้นี่มันร้ายจริง ๆ! ทำคนอยากรู้แทบแย่แล้วยัง...”
ชิวอวี่หันหน้าไปอีกทางอย่างมีศักดิ์ศรี อดทนกลั้นความใจร้อนไว้ไม่ถามต่อ แต่ทนได้ไม่ถึงหนึ่งนาที เขาก็พังทลายอย่างหนัก สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่ยอมแพ้ รุกไล่ถามไป๋อันอวี่ต่อ
“ก็บอกหน่อยสิ ความอยากรู้ของฉันมันจะกระโดดออกมาจากลำคออยู่แล้ว ทำเอาฉันร้อนรนแทบคลั่ง”
ไป๋อันอวี่อดขำจนมุมปากโค้งขึ้น “ถ้าบอกตอนนี้จะเหลือความรู้สึกเซอร์ไพรส์อะไรล่ะ ทำไม นายไม่มั่นใจในลูกศิษย์เอกของนาย (หมายถึงเจียงอี่อัน) หรือไง”