กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงอี่อันยิ้มจนตาหยี ส่วนโจวเย่าใจเต้นระส่ำจนตั้งตัวไม่ติด
ที่เธอทำแบบนี้ก็นับเป็นความเอาแต่ใจเล็ก ๆ ของเธอสักหน่อย คงเป็นเพราะจุดเริ่มต้นในการคิดปัญหาของทั้งสองคนต่างกัน
ที่โจวเย่าคิดคือทำความดีโดยไม่ทิ้งชื่อ ส่วนที่เจียงอี่อันคิดคือเมื่อรับความช่วยเหลือมาก็ต้องตอบแทน ถึงแม้ว่าจะเปิดเผยสถานะผู้อุปถัมภ์หรือไม่นั้นเป็นสิทธิ์ของโจวเย่า และเขาปิดบังมานานขนาดนี้ แกล้งเขาเล่นสักหน่อยก็ไม่เกินไปหรอกใช่ไหม
เจียงอี่อันยิ้มพรายมองใบหน้าของโจวเย่าที่แดงเหมือนกุ้งเครย์ฟิชที่ถูกนึ่งสุก พลางรู้สึกพอใจเต็มที่ จากนั้นก็หยุดอย่างรู้กาลเทศะ เลิกแกล้งต่อ
“เอาละ ไม่แกล้งแล้วนะ รุ่นพี่โจว”