กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ผ่อนคลายหน่อย อย่าโมโหเลย ชีวิตช่างงดงามเช่นนี้ พวกเราควรใช้รอยยิ้มเผชิญหน้ากับอนาคต ทำความสัมพันธ์ในหอพักให้ดี แล้วใช้ชีวิตร่วมกันในอนาคต...อีกหลายต่อหลายวัน!”
บนใบหน้าประดับรอยยิ้มพ่อพระ
เฉิงเหยียนซวี่วิ่งตามหลังซูมู่ พร้อมพร่ำสอนไม่หยุด
“การได้พบกันคือพรหมลิขิต ในมหาสมุทรผู้คนอันกว้างใหญ่ พวกเราสี่คนได้ถูกจับสลากมาไว้ด้วยกัน นี่มันพรหมลิขิตครั้งใหญ่หลวงเพียงใด! จำเป็นต้องโมโหด้วยหรือ? การโมโหส่งผลต่อหน้าตา แถมยังทำให้เกิดริ้วรอย! พวกเราต้องใช้รอยยิ้มเผชิญอนาคต ใช้ชีวิตร่วมกันในอนาคต...”
ตั้งแต่ถูกเฉิงเหยียนซวี่เห็นเหตุการณ์ที่ตัวเองกับซ่งเซียวปะทะกัน ภาพข้างต้นก็ดำเนินต่อเนื่องมากว่าสิบกว่านาที