กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“อืม”
“เสร็จแล้ว”
“+1”
“ปิดเลย”
เสียงที่ผุดขึ้นจากหลากทิศทางพร้อมโทนเสียงอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของแต่ละคน “แป๊ะ” รอบกายก็จมลงสู่ความมืด
จินช่านวิ่งเหยาะ ๆ จากจุดสวิตช์ไฟกลับมาที่ที่นอนบนพื้น แล้วนอนราบลงอย่างเอาจริงเอาจังที่สุด ดึงผ้าห่มผืนเล็กมาคลุมให้เรียบกริบ ดวงตาสดใสเป็นประกายวาววับอยู่ในค่ำคืน ดูแล้วกระปรี้กระเปร่าที่สุด
“ราตรีสวัสดิ์ ขอให้ฝันดี”
เขาพูดอย่างเบิกบานใจ
“ได้”
“ราตรีสวัสดิ์”