กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สีหน้าไร้อารมณ์ให้ความรู้สึกถึงอำนาจที่น่าเกรงขามโดยไม่ต้องแสดงความโกรธ ผู้อำนวยการเหลียงได้ยินเสียงฝีเท้าเข้าใกล้ แต่ไม่ได้เงยหน้า หยิบแก้วแชมเปญบนโต๊ะขึ้นมาแกว่งเบา ๆ
ผู้ช่วยฝ่ายสถานที่ยิ้มร่าเข้าไปใกล้ กริยาท่าทางแฝงความประจบประแจงที่สังเกตได้ไม่ชัดนัก
“ผู้อำนวยการเหลียง เจียงอี่อันมาแล้วครับ”
พูดจบ เขาก็ไปยืนอยู่ข้างผู้อำนวยการเหลียง ตั้งใจหลบสายตาของเจียงอี่อัน
เพิ่งเจอกันก็จะข่มอำนาจใส่กันแล้วหรือ
เจียงอี่อันเม้มปากอย่างเข้าใจ ไม่ได้หวั่นไหวต่อสถานะของผู้อำนวยการเหลียงแม้แต่น้อย เดินไปนั่งลงตรงข้ามเขา
ผู้อำนวยการเหลียงลืมตาขึ้นมองเธอ วางแก้วเหล้าในมือลงบนโต๊ะอย่างหยิ่งยโส