กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงอี่อันเองก็กะว่าจะไปช่วย แต่ถูกโจวเย่าเรียกไว้
“อันอัน”
เจียงอี่อันหันกลับไป เห็นโจวเย่าก้าวยาว ๆ ตรงมาหาเธอ ในมือยังถือน้ำแร่ขวดหนึ่งที่คุ้นตาที่สุด
เป็นน้ำแร่ที่เจอทุกวันในช่วงสองวันมานี้
เจียงอี่อันอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะทักทายอย่างซื่อตรง
“รุ่นพี่”
“อันนี้ จำได้ไหม?”
โจวเย่ายังไม่ยอมแพ้ ชูฉลากน้ำแร่ให้เจียงอี่อันดู พลางพูดอย่างตื่นเต้นว่า “รู้สึกเหมือนย้อนวัยเด็กไหม?”
เจียงอี่อันได้ยินแล้วชะงักเล็กน้อย จ้องโลโก้น้ำแร่ ตาหยี ครุ่นคิดสุดกำลัง
โจวเย่าเห็นสีหน้าเธอก็รู้ว่ายังเหมือนเมื่อก่อน เธอไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับเขา ไหล่ตกอย่างผิดหวัง ในที่สุดก็ยอมแพ้