กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พี่อัน นายหิวน้ำไหม ผมไปซื้อน้ำให้!”
“พี่อัน……!”
“พี่อัน……!”
กระตือรือร้นกันเกินไปแล้ว
โดยเนื้อแท้แล้วเป็นอินโทรเวิร์ต พอถูกทุกคนยกยอ เจียงอี่อันก็รู้สึกแปลก ๆ อยู่ในใจ จึงได้แต่พยักหน้าตอบให้ทีละคน
ซูมู่เหมือนจะมองออกว่าเธอกำลังลำบากใจ เขาล้วงมือทั้งสองข้างเข้ากระเป๋า สีหน้าตึงขึ้น เผยให้เห็นความน่าเกรงขามของลีดเดอร์
“พอเถอะ ยังจะมัวอืดอาดกันอยู่ตรงนั้นอีก ซ้อมกันเสร็จหมดแล้วหรือไง”
เหล่าสมาชิกที่ห้อมล้อมเจียงอี่อันอยู่มองหน้ากันไปมา พอขอโทษเจียงอี่อันเสร็จก็พากันแยกย้ายออกไปอย่างรู้สึกผิดทีละคน
ชั่วขณะนั้น รอบ ๆ เหลือเพียงเจียงอี่อันกับซูมู่สองคน
แววตาของซูมู่สั่นไหวเล็กน้อย เขาค่อย ๆ ขยับเข้าไปใกล้เจียงอี่อันอย่างลังเล พูดจาตะกุกตะกัก