ตอนที่ 11 เจียงอี่อันรับมืออย่างมีไหวพริบ

“อ๊ะ ถึงเวลาไลฟ์สดแล้ว พวกเราต้องไปงานถัดไปแล้ว เอาเป็นว่าวันนี้ไลฟ์สดแค่ตรงนี้ก่อนนะ”

ไป๋เยี่ยนไม่สนใจโจวเย่า เขายิ้มและกล่าวลากับแฟนคลับในห้องไลฟ์สด จากนั้นปิดอุปกรณ์อย่างรวดเร็ว

ฝ่าเท้าที่เหยียบอยู่บนหลังเท้าของโจวเย่ายังออกแรงบดอีกครั้ง เขาเอามือข้างหนึ่งนวดขมับ น้ำเสียงเย็นเยียบ

“ฉันว่ากินหญ้ามากไปจนสมองถอยหลังไปแล้วมั้ง? แจกกระแสความนิยมจากการโปรโมตให้ฝ่ายตรงข้ามฟรี ๆ แบบนี้ นายคิดอะไรอยู่? ดูสิ ผู้จัดการโทรมาละ! เจียงอี่อันคนนั้นเป็นเด็กฝึกของบริษัทบันเทิงไหน? พวกนายรู้จักกันได้ยังไง?”

โจวเย่าเจ็บจนสูดลมหายใจเข้าลึก กว่าจะช่วยเท้าที่ชาไปหมดของตัวเองออกมาได้ มองรอยรองเท้าสีดำชัดเจนบนรองเท้าผ้าใบสีขาว สีหน้าชะงัก ก่อนเอ่ยอธิบายอย่างหงุดหงิด

“ยังไม่ได้เซ็นสัญญากับบริษัทบันเทิง เธอเป็นเด็กฝึกอิสระ”