เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 403 “ไม่ให้เงิน แล้วจะเอาเงินที่ไหนมาให้เธอผลาญ!”
ความหมายแฝงในคำพูดของจั่วเหว่ย ถังเสวี่ยหรูฟังออก
นั่นก็คือจ่ายเงิน ขอเพียงเงินถึงมือ ทุกอย่างก็พูดคุยกันได้
ดังนั้นถังเสวี่ยหรูจึงยกมือเช็ดน้ำตาที่หางตา ข่มความตื่นตระหนกในใจเอาไว้ พยายามรักษาสติแล้วถามว่า “ในเมื่ออาจารย์จั่วพูดมาถึงขนาดนี้แล้ว ก็ไม่ต้องอ้อมค้อมอีกต่อไป”
“เสนอราคามาเลย ต้องจ่ายเท่าไรพวกคุณถึงจะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับตลอดไป?”
จั่วเหว่ยมองถังเสวี่ยหรูที่เมื่อครู่ยังร้องห่มร้องไห้ แต่เพียงชั่วพริบตากลับคืนสู่สภาพสุขุมได้อีกครั้ง เขาอดหัวเราะพลางยกนิ้วโป้งให้ไม่ได้
“สมกับเป็นคุณหนูใหญ่จากตระกูลมหาเศรษฐีจริง ๆ มีความเด็ดขาดมากกว่าดาราตัวเล็ก ๆ ที่ไม่เคยเห็นโลกกว้างพวกนั้นเสียอีก!”
“ถ้าอย่างนั้นผม จั่วเหว่ย ก็จะไม่เสียเวลาของคุณหนูถังแล้ว!”
พูดจบ จั่วเหว่ยก็ยกมือขวาขึ้น ชูนิ้วเป็นตัวเลขหนึ่ง
ถังเสวี่ยหรูเห็นนิ้วทั้งห้าที่กางออก จึงลองหยั่งเชิงถามว่า “คุณต้องการห้าล้าน?”