กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 342 ไร้ความเคารพต่อผู้เสียชีวิต
หลังจากถังจั๋วจอดรถชิดข้างทาง กัวฝูไห่ก็รีบเดินเข้าไปต้อนรับ พลางร้องเรียกอย่างสนิทสนมว่า
“เสี่ยวจั๋ว ใช่เธอหรือเปล่า เสี่ยวจั๋ว?”
“ไม่ได้เจอกันสองปี เธอสูงขึ้นทั้งยังอ้วนขึ้น ดูเปลี่ยนไปเป็นคนละคน อาแทบจำเธอไม่ได้แล้ว”
ระหว่างพูด กัวฝูไห่ก็ยื่นมือจะไปคว้าแขนถังจั๋ว
ถังจั๋วเห็นดังนั้นก็รีบชักมือกลับ หลบเลี่ยงเขา แล้วพูดว่า “ตอนนั้นฉันอยู่บ้านตระกูลกัว แม้แต่ข้าวยังกินไม่อิ่ม ผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก ยังต้องทำงานหนักเยี่ยงวัวควายให้บ้านนาย ทำงานไร่กลางแดดจัดอุณหภูมิสี่สิบกว่าองศา จนตัวดำเหมือนถ่าน”
“แน่นอนว่าตอนนี้ฉันย่อมเปลี่ยนไปมาก นายจำไม่ได้ก็เป็นเรื่องปกติ”