กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 301 ถังอี้ต่างหากคือน้องชายที่เติบโตมาพร้อมกับเธอ
เมื่อได้ยินถังเสวี่ยหานพูดเช่นนี้ ถังอี้ก็ชะงักงันไปทั้งตัว
เขาคิดว่าตัวเองคงหูแว่ว จึงถามอย่างไม่อยากเชื่อว่า “เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไร?”
ถังเสวี่ยหานรีบย่อตัวลง เอื้อมมือประคองถังอี้ให้ลุกขึ้นแล้วพูดว่า “เสี่ยวอี้ เธอบาดเจ็บหนักขนาดนี้ ฉันจะพาไปโรงพยาบาล”
มือข้างหนึ่งของเธอพยุงร่างผอมแห้งของถังอี้ไว้ อีกข้างล้วงโทรศัพท์ออกจากกระเป๋าเสื้อแล้วกดโทรศัพท์ฉุกเฉิน
ถังอี้มองถังเสวี่ยหานโทรศัพท์จนเสร็จต่อหน้าต่อตา จึงค่อยเชื่อว่านี่เป็นเรื่องจริง