กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 105: บุกเบิกพื้นที่รกร้าง
“เช่นนั้นก็ให้พวกเขาเอาเหล็กมาแลกน้ำตาลเพิ่ม”
หลี่ซื่อจดประโยคนี้ลงในกระดานบัญชี พอเขียนเสร็จก็เงยหน้าถาม “คุณหนูใหญ่ เหล็กแลกน้ำตาล รายการนี้ลงบัญชีเล่มไหน?”
เจียงเหอย่อตัวอยู่ริมคันนา มือคีบเมล็ดข้าวสาลีไว้เมล็ดหนึ่ง “เหล็กเป็นของซื้อเครื่องมือเกษตร ส่วนน้ำตาลเป็นของข้า”
จ้าวเถี่ยพยักหน้า “เข้าใจแล้ว บัญชีส่วนกลางซื้อเหล็ก บัญชีส่วนตัวซื้อน้ำตาล”
หลี่ซื่อถาม “แล้วถ้าท่านซูถามเรื่องค่ายาเล่า?”
เจียงเหอกดเมล็ดข้าวสาลีลงดิน “ค่ายา เป่ยตี๋ติดค้าง”
เอ้อร์หนิววิ่งมาจากทางคอกหมู แบกตะกร้าหญ้าไว้บนบ่า “คุณหนูใหญ่ เป่ยตี๋ติดค้างทุกอย่างแล้ว ถ้ายังติดเพิ่มไปเรื่อย ๆ ชาติหน้าพวกเขาก็ต้องมาเลี้ยงหมูให้พวกเรา”
เจียงเหอตอบ “ได้”