กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 101: ที่ดินรกร้างหนึ่งแสนหมู่
“ดูก่อนว่ามีคนอยู่หรือไม่”
เจียงเหอเดินเร็ว เจียงเซี่ยวจึงเอื้อมมือช้อนตัวนางขึ้นมา
ซูไป๋เดินตามมา “น้ำแกงเนื้อยังดื่มไม่หมด”
เจียงเหอ “กลับมาค่อยดื่ม”
หลี่ซื่อกอดราชโองการกับกระดานบัญชี วิ่งจนเซไปเซมา “คุณหนูใหญ่ ราชโองการวางไว้ที่ใด?”
เจียงเหอ “ลงบัญชีไว้”
หลี่ซื่อ “จักรพรรดิก็ต้องลงบัญชีด้วยหรือ?”
เจียงเหอ “ค้างโฉนดที่ดินอยู่”
ขันทียืนนิ่งอยู่ด้านหลัง สีหน้าแข็งทื่อ เขาเคยประกาศราชโองการมามากมาย บ้างก็ร้องไห้ บ้างก็คุกเข่า บ้างก็ขอบพระทัยอยู่นาน นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนเอาราชโองการไปใช้เป็นใบรับสภาพหนี้