กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 87: กรอกน้ำใส่รังมังกรดิน
“รอให้ศีรษะเขาโผล่ออกมา”
หวังเหล่าซานแบกถังจนแขนเกร็ง “คุณหนูใหญ่ ศีรษะโผล่ออกมาแล้ว ข้าควรเทใส่ศีรษะหรือเทใส่คอ?”
เจียงเหอนั่งยองข้างบ่อน้ำร้าง แนบหูกับพื้นดิน “เอาใบหน้าก่อน”
เอ้อร์หนิวปิดจมูก “มารยาทเช่นนี้ เป่ยตี๋คงไม่มีวันลืมไปชั่วชีวิต”
ซูไป๋ยืนอยู่ในเงาหลังกำแพงด้านหลัง มือถือผ้าผืนหนึ่ง “อย่าหัวเราะ ถังแรกต้องเทให้แม่น หากเทพลาด คนในอุโมงค์ยังถอยหนีได้”
หวังเหล่าซานกัดฟัน “ให้ข้าแบกน้ำไม่ไหว แต่แบกของสิ่งนี้ไหว”
ดินข้างบ่อน้ำร้างพองตัวขึ้นอีกครั้ง
พลั่วเหล็กถูกดันโผล่ออกมาครึ่งหนึ่ง
ก้อนดินคลายตัวออก