บทที่ 85: ยกก้อนหินยักษ์ด้วยมือเดียว

บทที่ 85: ยกก้อนหินยักษ์ด้วยมือเดียว

“เหอเหอ!”

เจียงเหอได้ยินแล้ว

นางไม่หันกลับไปมอง

ก้อนหินยักษ์กดทับลงมา สายลมพัดมวยผมเล็ก ๆ ของนางจนเอียง นางยื่นมือข้างหนึ่งออกไป ฝ่ามือแนบเข้ากับฐานก้อนหิน

หนัก

หนักกว่ากระถางสามขา

หนักกว่าโม่หิน

หนักกว่ารถร้างหน้าฐานที่มั่นยุคสิ้นโลกเสียอีก

ใต้เท้าของนางไม่มีพื้นดิน ร่างถูกก้อนหินกดลงเบื้องล่าง ชั่วขณะถัดมา นางก็ร่วงกลับลงบนกำแพงเมือง เท้าทั้งสองเหยียบลงบนอิฐสีคราม อิฐแตกร้าว รองเท้าคู่เล็กจมลงไปครึ่งชุ่น