บทที่ 82: น้ำขาดกดดันใจเมือง

บทที่ 82: น้ำขาดกดดันใจเมือง

“ไปดูสระก่อน”

เจียงเหอลงจากกำแพงเมือง

เจียงเซี่ยวติดตามอยู่ด้านหลัง ซูไป๋ก็เช่นกัน ลู่เหิงคิดจะไปจัดกำลังทหาร แต่ถูกเจียงเซี่ยวเรียกไว้

“เจ้ามาด้วย”

ลู่เหิงร้อนใจจนก้าวเท้าแข็งทื่อ “ท่านแม่ทัพ ศัตรูตัดน้ำ ข้าน้อยต้องไปปลอบขวัญกองทัพ”

เจียงเซี่ยวกล่าวว่า “ปลอบขวัญตัวเจ้าเองก่อน”

ลู่เหิงหุบปาก

ที่ปากคลองส่งน้ำภายในเมือง น้ำหยุดไหลแล้ว โคลนเผยออกมาที่ก้นคลอง ปลาตัวเล็กหลายตัวดิ้นพล่านอยู่ในโคลน ครอบครัวทหารสองครอบครัวนั่งยอง ๆ อยู่ริมคลอง มองคลองที่แห้งขอดโดยไม่เอ่ยวาจา

เด็กคนหนึ่งกอดไหดินเผาไว้ “ท่านแม่ น้ำเล่า?”