กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 64: พ่อหนูเหมียวกราบอาจารย์
“ต่อยหนึ่งหมัด”
ซูไป๋มองกระบองตีสุนัขในมือเจียงเหอ สายของหีบยายังคงคล้องอยู่ที่ข้อมือ
หลี่ซื่อถือชามยืนอยู่ห่าง ๆ “ท่านซู คิดให้ดีก่อนรับปาก หมัดของคุณหนูใหญ่ไม่เหมือนหมัดของเด็กบ้านอื่น”
ซูไป๋ “ข้าไม่ได้ตาบอด”
เจียงเซี่ยวอุ้มเจียงเหมียวขึ้นมา “เหอเหอ ซูไป๋เป็นหมอทหาร”
เจียงเหอมองเขา “เขาบอกว่าต่อยเป็น”
ซูไป๋วางหีบยาลงบนพื้น “ต่อยเป็นก็ใช่ว่าจะให้เจ้าต่อยจนตาย”
เจียงเหอ “ไม่ต่อยจนตาย”
หลี่ซื่อพึมพำ “คำพูดนี้ไม่เห็นช่วยปลอบใจเลย”