กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 57: จับราชัน ตัดธงแม่ทัพ
“เนื้อเปลือกเหล็ก”
หลี่ซื่อกอดซาลาเปาไว้ พลันชะงักไป “พี่ใหญ่เหอ ของนี่กินไม่ได้”
เจียงเหอพิงอยู่ในอ้อมแขนของเจียงเซี่ยว เปลือกตาปรือ “ขายได้”
เหล่าเฉียนโผล่ศีรษะออกมาจากด้านหลังช่องประตู “ขายแล้วเอาไปแลกเนื้อหรือ?”
เจียงเหอพยักหน้า “อืม”
เจียงเซี่ยวกระชับอ้อมแขนกอดนางแน่นขึ้น “กลับไปพันแผลที่มือก่อน”
เจียงเหอมองออกไปนอกเมือง
แนวหน้าของเป่ยตี๋กำลังถอยทัพ ถอยกันอย่างสับสนวุ่นวาย ด้านหลังมีคนชูดาบคอยกดดัน ทว่าทหารม้าหนักแนวหน้ากลับไม่ยอมบุกต่อ ม้าที่ล้มตายกีดขวางอยู่หน้าประตู ทหารเกราะเหล็กไม่อาจลุกขึ้นได้ แม้แต่ทหารราบก็ลากพวกเขาออกมาไม่ไหว ไกลออกไป ธงราชันผืนนั้นยังคงตั้งตระหง่านอยู่
เรื่องยังไม่จบ