บทที่ 49: ก้อนหินกลิ้งบดขยี้กองหน้า

บทที่ 49: ก้อนหินกลิ้งบดขยี้กองหน้า

“สิ่งนี้ใช้ได้”

ลู่เหิงยังไม่ทันถามว่าเป็นสิ่งใด เจียงเหอก็ยื่นมือล้วงเข้าไปในสาบเสื้อเสียก่อน

เมื่อมือเล็กดึงออกมา ก็ลากโซ่เหล็กดำท่อนหนึ่งติดออกมาด้วย

โซ่เหล็กตกลงบนอิฐกำแพงเมือง ส่งเสียงหนักดังต่อเนื่อง

ทหารผ่านศึกมองจนตาค้าง “ซ่อนโซ่นี้ไว้ที่ใด?”

ลู่เหิงกล่าวว่า “อย่าถาม ถ้าถามก็บอกว่าอยู่ในรถของนาง”

ทหารผ่านศึกมองเสื้อบุผ้าฝ้ายตัวน้อยของเจียงเหอ “รถของนางเล็กจะตาย”

เจียงเซี่ยวกระแอมเบา ๆ “ทำงาน”

เจียงเหอโยนปลายโซ่ด้านหนึ่งให้ลู่เหิง “มัดก้อนหิน”